Hola
muchachos y muchachas,
Na twee
weken nog eens een berichtje van ons uit Costa Rica. We zijn deze week bezig
aan onze derde week stage. Na enkele problemen rond de organisatie van onze
stage konden we eindelijk beginnen met het echt werk. De eerste dag hadden we
dan ook allebei wat zenuwen om naar de stageplaats te gaan. We werden erg
vriendelijk ontvangen en we voelde ons al meteen welkom. De komende maanden
zullen we in staan voor de begeleiding van jongeren tussen 18 en 21 jaar met
een beperking. Dit was een beetje onverwacht omdat het normaal de bedoeling was
dat wij met de kleinere kinderen in de school zouden werken. Maar een
buitenlandse stage is omgaan met onvoorziene omstandigheden, en vooral heel
flexibel zijn. Elke dag staan wij klaar voor deze jongeren vanaf 7.00 -
16.00 uur. Lange en vermoeiende dagen, maar erg interessant en
leerrijk. Na enkele ontmoetingen werden we al uitgenodigd om koffie te
drinken en samen te koken. Ondanks deze leuke ervaringen, was (en is het nog
steeds) wat aanpassen aan de werking van de school en de aanpak van de
begeleiding. We zijn nog steeds
wat op zoek naar onze plaats daar en naar de bijdrage die we kunnen leveren.
Het zal zeker en vast nog een hele uitdaging worden. (Foto's en meer ervaringen
van op onze stage zullen snel volgen)
Na onze
eerste week stage, hadden we besloten om toch maar even een rustig en
ontspannend weekendje door te brengen in onze hostel in Turrilaba. Alles wat op
een rijtje zetten en wat bijpraten met de familie en vrienden. Nu we bezig zijn
met onze stage merken we dat het uurverschil toch echt wel moeilijk is. Wanneer
wij thuis komen van onze stage en kunnen vertellen over onze avonturen hier,
ligt iedereen in België al lekker te slapen. Om even iets ontspannends te doen,
hadden we afgesproken met de andere meisjes van het hostel om samen te gaan
zwemmen. Of beter gezegd dat dachten wij toch... We zouden naar CATIE
gaan, dit is een grote tuin met bomen van over de hele wereld. En ze
zeiden ons dat daar ook een zwembad was, dus leek het ons wel interessant om
daar eens te gaan kijken. Na een mooie wandeling door de tuinen van CATIE keken
we uit naar een verfrissende duik in het zwembad. Tot ze plots zeiden dat het
zwembad gesloten was omdat er iemand verdronken was ... Ondanks dit gegeven
hebben we toch genoten van de natuur.
Na twee
weken stage was het weekend al weer in zicht. Het voorbije weekend hebben we
een bezoekje gebracht aan Cahuita. Alvorens we vertrokken hebben we voldoende
tips meegekregen van het personeel op onze stage plaats. Goed insmeren, geld
goed weg steken, spullen niet onbewaakt op het strand laten liggen, ... Wat
lief dat ze allemaal zo bezorgd zijn om ons. Na een busrit van vier uur konden
we meteen genieten van de gezellige sfeer die heerst in het kleine dorpje. De
reggae-invloeden werden meteen duidelijk door de muziek die door de straten
weerklonk.
Nadat we
ons gesetteld hadden in onze hostel, gingen we op zoek naar een gezellig
restaurantje. Na bijna 1,5 maand Costa Rica, is het ons al duidelijk geworden
dat ze in restaurants geen onderscheid maken tussen voor- en hoofdgerecht.
Alles wordt gewoon samen gebracht en dan ook samen opgegeten, lastig als je
echt een reuze honger hebt en zin hebt om al te starten met een kleinigheidje.
Na het lekkere eten, hebben we onze vrijdagavond doorgebracht in een lokale
bar. We hebben genoten van een bandje en de vele (oude) mensen die zich
duidelijke vermaakte op de dansvloer. Zaterdag werden we vroeg in de ochtend
opgepikt om te gaan snorkelen. We waren er helemaal klaar voor en hadden er
enorm veel zin in. Na een kort boottochtje konden we beginnen aan het
snorkelen. Maar je zou niet op stap zijn met ons als alles zomaar vlekkeloos
zou verlopen. Ella werd al snel zeeziek en werd naar de kant gebracht om daar
even te bekomen. Zij kon daar verder genieten van het prachtige uitzicht.
Geniet even mee ...
Zondag ochtend stond er ons nog een activiteit te
wachten. Samen met een gids zullen we in het Nationaal park van Cahuita op zoek
gaan naar de plaatselijke dieren. Heel toevallig had onze gids zeve jaar in
België gewoond. Best wel interessant hoe iemand kijkt naar ons klein België
landje. Hij kon niet stoppen met praten over al het lekkere eten en drinken. Naast
zijn verhalen over zijn leven in België, kon hij ons ook veel bijleren over de
natuur en de dieren in het park. We hebben dan ook verschillende dieren gespot:
apen, luiaards, slangen, spinnen, salamanders, krabben, leguanen, vlinders,...
Het vroege opstaan werd ons zeker beloond. Moeilijk om ze allemaal op foto te
krijgen maar we deden ons best.
Wachten op de bus in Cahuita is ...
blijven genieten van de natuur en de dierengeluiden.
Tot snel,
Ella & Julie !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten