'Turrialba-thuis'

Hola amigos!

Er zijn weer twee weken voorbij dus vonden we het tijd om nog eens een berichtje te plaatsen. We zijn nu al bijna twee maanden in Costa Rica en de tijd vliegt hier voorbij. Het begint hier echt aan te voelen als onze tweede thuis, onze 'Turrialba-thuis'. 

We zijn ondertussen al een maand aan het werken op onze stageplaats. Dit valt heel goed mee, ondertussen beginnen we alle leerkrachten en leerlingen te kennen en voelen we ons steeds meer op ons gemak in de school. Een doorsnee dag voor de leerlingen in de school bestaat uit veel knutselen, muziekklas, sport en lessen over zelfstandigheid en dagelijkse vaardigheden. De leerlingen komen elke dag van 7 uur 's morgens tot 16 uur naar de school. De school voor buitengewoon onderwijs is volledig gratis voor de kinderen, ze moeten enkel hun materiaal zelf aankopen zoals kleurpotloden, papier,…. 's Middags krijgen de leerlingen hier ook steeds een warme maaltijd. De leerlingen en leerkrachten zijn heel geïnteresseerd in België, hoe het er bij ons uitziet, wat we eten, welke dieren we hebben enzoverder. Daarom hebben we twee weken geleden een presentatie gegeven over België op maat van de kinderen, dit vonden ze heel erg leuk! Daarnaast hebben we ook al veel andere activiteiten ondernomen met de kinderen, zoals Engelse lessen, knutselactiviteiten en het uitwerken van een snoezelactiviteit.

De andere leerkrachten en het personeel op de school zijn ook heel erg vriendelijk, zo werden we vorige week donderdag uitgenodigd bij Marimar om er samen te gaan koken. Toen we na het werk bij haar thuis aankwamen zat heel de familie in de woonkamer te wachten op ons. Iedereen was heel vriendelijk en heel geïnteresseerd in onze verhalen over België en wat we al allemaal gedaan hebben in Costa Rica. We hebben tortilla's met Turrialba kaas en platanos gemaakt. We hadden een heel gezellige avond en we hebben genoten van het typische Costa Ricaanse eten. 

Na een werkweek moesten we zaterdag weer vroeg uit ons bed, want we hadden afgesproken met Johanna (een andere collega van op de school) om te gaan wandelen. We hebben samen met haar en haar man het nationaal monument Guayabo gaan bezoeken. Deze plek was heel lang geleden een bewoond dorp, maar deze bevolking is hier om onbekende reden verdwenen. Hier wordt nu nog steeds archeologisch onderzoek naar gedaan. Na ons bezoek aan dit monument hebben we een lekkere picknick gehouden en vervolgens hebben we nog een zware wandeling gemaakt naar een waterval in de buurt, maar dit was het zeker waard want de natuur was er prachtig. 's Avonds waren we allebei bekaf en lagen we vroeg in ons bed. 

Zondag besloten we dan maar eens een rustig dagje te houden en wat te skypen met onze familie en vrienden en om voor school te werken, want dat moet hier ook gebeuren… :)

Dit weekend hebben we een bezoekje gebracht aan Puerto Viejo, dit is een stadje dat ook aan de Caraïbische zee ligt. Dit kleine plaatsje is erg toeristisch waardoor we niet veel Spaans geoefend hebben dit weekend. We hebben ons dit weekend dan ook maar eens gedragen als echte toeristen; uitslapen (tot 9u), uitgebreid ontbijten, aan het strand liggen, cocktails drinken, de souvenirwinkeltjes eens bezoeken,… We zijn dus weer helemaal uitgerust na dit weekend om er weer tegenaan te gaan deze week op onze stageplaats.

Hasta luego ! 

Eerste weken stage en een zalig weekendje Cahuita !!

Hola muchachos y muchachas, 

Na twee weken nog eens een berichtje van ons uit Costa Rica. We zijn deze week bezig aan onze derde week stage. Na enkele problemen rond de organisatie van onze stage konden we eindelijk beginnen met het echt werk. De eerste dag hadden we dan ook allebei wat zenuwen om naar de stageplaats te gaan. We werden erg vriendelijk ontvangen en we voelde ons al meteen welkom. De komende maanden zullen we in staan voor de begeleiding van jongeren tussen 18 en 21 jaar met een beperking. Dit was een beetje onverwacht omdat het normaal de bedoeling was dat wij met de kleinere kinderen in de school zouden werken. Maar een buitenlandse stage is omgaan met onvoorziene omstandigheden, en vooral heel flexibel zijn. Elke dag staan wij klaar voor deze jongeren vanaf 7.00 - 16.00 uur. Lange en vermoeiende dagen, maar erg interessant en leerrijk. Na enkele ontmoetingen werden we al uitgenodigd om koffie te drinken en samen te koken. Ondanks deze leuke ervaringen, was (en is het nog steeds) wat aanpassen aan de werking van de school en de aanpak van de begeleiding. We zijn nog steeds wat op zoek naar onze plaats daar en naar de bijdrage die we kunnen leveren. Het zal zeker en vast nog een hele uitdaging worden. (Foto's en meer ervaringen van op onze stage zullen snel volgen) 

Na onze eerste week stage, hadden we besloten om toch maar even een rustig en ontspannend weekendje door te brengen in onze hostel in Turrilaba. Alles wat op een rijtje zetten en wat bijpraten met de familie en vrienden. Nu we bezig zijn met onze stage merken we dat het uurverschil toch echt wel moeilijk is. Wanneer wij thuis komen van onze stage en kunnen vertellen over onze avonturen hier, ligt iedereen in België al lekker te slapen. Om even iets ontspannends te doen, hadden we afgesproken met de andere meisjes van het hostel om samen te gaan zwemmen. Of beter gezegd dat dachten wij toch... We zouden naar CATIE  gaan, dit is een grote tuin met bomen van over de hele wereld. En ze zeiden ons dat daar ook een zwembad was, dus leek het ons wel interessant om daar eens te gaan kijken. Na een mooie wandeling door de tuinen van CATIE keken we uit naar een verfrissende duik in het zwembad. Tot ze plots zeiden dat het zwembad gesloten was omdat er iemand verdronken was ... Ondanks dit gegeven hebben we toch genoten van de natuur.

                                                                                              

      

            

       

   

Na twee weken stage was het weekend al weer in zicht. Het voorbije weekend hebben we een bezoekje gebracht aan Cahuita. Alvorens we vertrokken hebben we voldoende tips meegekregen van het personeel op onze stage plaats. Goed insmeren, geld goed weg steken, spullen niet onbewaakt op het strand laten liggen, ... Wat lief dat ze allemaal zo bezorgd zijn om ons. Na een busrit van vier uur konden we meteen genieten van de gezellige sfeer die heerst in het kleine dorpje. De reggae-invloeden werden meteen duidelijk door de muziek die door de straten weerklonk.

               

Nadat we ons gesetteld hadden in onze hostel, gingen we op zoek naar een gezellig restaurantje. Na bijna 1,5 maand Costa Rica, is het ons al duidelijk geworden dat ze in restaurants geen onderscheid maken tussen voor- en hoofdgerecht. Alles wordt gewoon samen gebracht en dan ook samen opgegeten, lastig als je echt een reuze honger hebt en zin hebt om al te starten met een kleinigheidje. Na het lekkere eten, hebben we onze vrijdagavond doorgebracht in een lokale bar. We hebben genoten van een bandje en de vele (oude) mensen die zich duidelijke vermaakte op de dansvloer. Zaterdag werden we vroeg in de ochtend opgepikt om te gaan snorkelen. We waren er helemaal klaar voor en hadden er enorm veel zin in. Na een kort boottochtje konden we beginnen aan het snorkelen. Maar je zou niet op stap zijn met ons als alles zomaar vlekkeloos zou verlopen. Ella werd al snel zeeziek en werd naar de kant gebracht om daar even te bekomen. Zij kon daar verder genieten van het prachtige uitzicht. Geniet even mee ... 

Zondag ochtend stond er ons nog een activiteit te wachten. Samen met een gids zullen we in het Nationaal park van Cahuita op zoek gaan naar de plaatselijke dieren. Heel toevallig had onze gids zeve jaar in België gewoond. Best wel interessant hoe iemand kijkt naar ons klein België landje. Hij kon niet stoppen met praten over al het lekkere eten en drinken. Naast zijn verhalen over zijn leven in België, kon hij ons ook veel bijleren over de natuur en de dieren in het park. We hebben dan ook verschillende dieren gespot: apen, luiaards, slangen, spinnen, salamanders, krabben, leguanen, vlinders,... Het vroege opstaan werd ons zeker beloond. Moeilijk om ze allemaal op foto te krijgen maar we deden ons best. 

Wachten op de bus in Cahuita is ... 

blijven genieten van de natuur en de dierengeluiden. 

Tot snel, 

Ella & Julie !